eXTReMe Tracker

۰۷ بهمن، ۱۳۸۷

سفر

این چند مدت خیلی سرم شلوغه. اول که آمدم باید به حساب کتاب‌های شب یلدا می‌رسیدم. که بچه‌ها خیلی زحمت ‏کشیده بودند من نبودم کل کارها را کرده بودند. بعد باید برای نوروز تو دانشگاه یه سالن پیدا می‌کردم. بعد یه برنامه فیلم ‏ایرانی داشتیم. یه سری کار هم برای یک کنسرت ایرانی که قرار است 22 فوریه در وینیپک اجرا شود می‌بایست انجام ‏بدم. آماده کردن یه نامه برای گرفتن بودجه. بعد تدارک برای برنامه پرشین بش. از اون رو هم باید یه مقاله آماده ‏می‌کردم. یه عالمه فرم هم باید تا دوشنبه هفته بعد برای یک فلوشیپ باید پر کنم و در آخر هم باید یه گزارش از ‏نتایجی که بدست آوردم به یه کمپانی بدم. برای دانشجویان ‏Graduate‏ دانشکده مهندسی مکانیک داریم توی ‏وب‌سایت دانشکده یک وب سایت درست می‌کنیم و یک شنبه‌ها هم فوتبال که جدیداٌ چهارشنبه‌ها هم یک فوتبال دیگه ‏به اون اضافه شده.‏
ولی شانس آوردم قبلش یه سفر درست حسابی رفته بودم. ‏
روزی که می‌رفتم مونترال قرار بود پرواز ساعت 10 انجام شود و دو ساعت و نیم تو راه باشیم که بعد از دو ‌ساعت و نیم ‏تاخیر ساعت 12 و نیم هواپیما بلند شد. خیلی باحال بود کل پرواز‌هایی که اون روزصبح انجام می‌شد تاخیر داشتند با ‏اینکه هوا هم خوب بود. خلاصه حدود ساعت 4 رسیدم مونترال. تاکسی از فرودگاه تا دانشگاه مک‌گیل 40 دلار می‌گیرد. ‏چون قرار بود با مجتبی عصر ساعت 5 بروم مهمونی استادش تاکسی گرفتم. اتوبان‌های مونترال اون ساعت مثل اتوبان ‏همت تهران ترافیک سنگین داشت. بعد از کلی تو ترافیک ماندن ساعت 5 رسیدم پیش مجتبی از همون جا هم رفتیم ‏دانشگاه اتاق استادش بعد با استادش و دانشجوها دیگه رفتیم یه رستوران نزدیک دانشگاه. استادش یونانی الاصل بود و ‏حدود 70 سال سنش بود، خیلی آدم باحالی بود کلی از ایران می‌دونست. تو رستوران یک میز بزرگ گرفته بود که ما از ‏ساعت 6 تا 11 شب به سبک فرانسوی داشتیم می‌خوردیم. فردا هم معین زنگ زد و گفت که تو دانشگاه کنکوردیا مراسم ‏هست عصر فردا هم رفتیم کنکوردیا اونجا کلی از بچه‌های دانشگاه و دبیرستان را دیدم. ‏
مونترال خیلی به فرهنگ ما نزدیک‌تر است. مغازه‌های کوچک، خیابون‌های شلوغ تا 12 شب، آدم‌های کله سیاه، ‏رانندگی‌های افتضاح. اگر موقع رد شدن از خیابون حتی زمانی که چراغ عابر سبز هست مواظب نبودی ماشین‌ها زیرت ‏می‌کردن. آدم‌ها مونترال کمتر تشکر می‌کردند و یا معذرت خواهی می‌کردند. تو شهر ما اگر یکی از فاصله 3 متری تو هم ‏رد شود معذرت خواهی می‌کند و یا اگر در را برای نفر بعدی نگه داری حتما تشکر می‌کند ولی اونجا از این خبرها نبود. ‏مردم هم که یا انگلیسی با لهجه صحبت می‌کردند ویا بلد نبودند. البته خیلی‌ها هم خوب صحبت می‌کردند ولی باز ‏انگلیسی اصیل نبود. چند بار برای دادن پول توی ایستگاه مترو طرف میزان پولی را که من می‌بایست بدم رو ماشین ‏حساب نوشت و به من نشون داد چون اصلا انگلیسی بلد نبود. کلا مونترال شهر زنده‌ای بود. هوا هم چند روز خوب بود ‏بعد دوباره سرد می‌شد. وقتی هوا گرم می‌شد برف‌ها آب می‌شدند و بعد که سرد می‌شد همه یخ می‌زدند و راه رفتن ‏خیلی خطرناک می‌شد. برف هم تا دلت بخواد می‌بارید. خونه‌ها اکثراً قدیمی و بدون پارکینگ بودند و به قول معین اون ‏زمان این‌ها الاغ و درشکه سوار می‌شدند برای همین مجبور بودند که ماشین‌ها را کنار خیابون پارک کنند و وقتی که ‏ماشین‌های برف‌روب برف خیابان‌ها را جمع می‌کردند کنار ماشین‌ها جمع می‌شد و صبح صاحب ماشین می‌بایست یه ‏ورزش صبح‌گاهی انجام دهد تا این برف‌ها را از اطراف ماشین کنار بزند.‏

این داستان ادامه دارد

۱۰ نظر:

ایمان گفت...

بیا، حالا هی می گن وینیپگ بده

Ashtar گفت...

خسته نباشی جوون

Parinaz گفت...

WOW!
So you have had a really nice break!
Good for you!
I feel so bored here...and I am in an urgent need for a change!

Dash Moein گفت...

Dear Amirjoon,
Montreal is good for real shock in North America, It happens for me when I went to Toronto:)). I arrived Toronto at 1:00AM, but just only me and the police went around, that was terrible for me, nightmare in Toronto night.

يوسف گفت...

سلام.ببخشيد من دارم از كنكورديا واسه ارشدمعماري پذيرش مي گيرم.ولي بدون فاند.اونجا چه طور مي تونم هزينه هامو در بيارم؟متشكرم.

Amir Hossein گفت...

ایمان من کی گفتم که وینیپگ بد هست؟

Amir Hossein گفت...

پرزیدنت اشتر با این خسته نباشید شما همه خستگی یادم رفت

Amir Hossein گفت...

پریناز اگه واقعا یه تغییر اساسی میخواهی پاشو بیا وینیپگ. در تمام عمرت خاطره می شود که به سدر ترین نقطه دنیا رفتی. تازه وقتی برگردی دیگه قدر شهرت رو می دونی

Amir Hossein گفت...

داش معین ببینم آخرش چه کردی؟ مونترالی شدی یا کیچنری؟

Amir Hossein گفت...

یوسف جان من شرایطت را درست نمی دانم می خواهی به من ایمیل بزن من تا جایی که بتوانم کمکت می کنم
amir.birjandi@gmail.com
انجمن دانشجویان دانشگاه منی توبا هم ادرس وب سایتش این هست
WWW.UMISA.NET
گروه فعالی هست من فکر کنم یکی از فعال ترین انجمن های دانشجویی کانادا باشد